Αναρτήθηκε από: penthilos | Μαΐου 6, 2013

Αποκριατικη σατυρα 2013 Αγιασσου-Θέμα: «Αντών’ς Ψουλεϊμάν γιου Δουλαρουπριπής»

 

 

ΦΙΛΟΠΡΟΟΔΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΙΑΣΩΤΩΝ
Σάτιρα 2013

Θέμα: «Αντών’ς Ψουλεϊμάν γιου Δουλαρουπριπής»

Αντώνης Ψουλεϊμάν ο δουλαροπρεπής
Στίχοι: Μανώλης Τραγάκης

Διανομή ρόλων
Παλιός Αγιασώτης: Μανώλης Τραγάκης
Αντώνης Σαμαράς: Χρήστος Μαϊστρέλης
Άννα Βίσση: Χριστίνα Καρυώτη

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Γεια χαρά σας Αγιασώτις! Π’ ζείτι πάντα στου ραχάτ’.
Που έχιτι τς λίρις χουσμένις, τσι ’εν είστι σ’ λίστα τς Λαγκάρτ.

Γεια χαρα σας Αγιασιωτες που ζειτε παντα με ραχατι

Που εχετε τις λιρες κρυμενες και δεν ειστε στη λιστα Λαγκαρντ

Ξέρου τ’ αγιασώτ’κα χούγια! Αγιασώτ’ς είμι τσι γώ.
Τσι έζουμ’ στ’ Άντριγια, στου λιώνα, τουν παλιό καλό τσιρό.

Ξερω τ Αγιασσιωτικα χουγια, Αγιασσιωτης ειμαι κι εγω

Και ζουσα στον ελαιωνα στ Αντριγια1 τον παλιο καλο καιρο

Έφτου ήνταν του χουριό σας, τουν τσιρό τ’ Σουλεϊμάν.
Είχι σπίτια τσι μπαχτσέδις· όχ’ τώρα π’ γίντσι ρουμάν’.

Εκεινο ηταν το χωριο σας τον καιρο του Σουλεϊμαν

Ειχε σπιτια και μπαξεδες, κι οχι τωρα που εγινε ρουμανι2

Έφτου ήμ’ θαμμένους χρόνια, απουπάνου απ’ ν’ ακκλησιά,
μέχρι π’ κάνατι διάνοιξ’, τσι μ’ χαλάσατι τ’ στρουσιά.

Εκει ημουν χρονια θαμενος, πανω απ την εκκλησια

Μεχρι που κανατε διανοιξη και μου χαλασατε την ησυχια.

Σαν που τσοίτουμ’ σ’ν ησυχία μ’, ήκ’σα απάξπα σαματά.
Σα βαρέλ’ που τσ’ λά σ’ κατ’φόρα τσι κανείς δε σταματά.

Οπως κοιτομουν στην ησυχια μου, ακουσα αποτομα φασαρια

Οπως ενα βαρελι που κυλαει στην κατηφορα και κανεις δεν το σταματα.

Έτριμι παντού του χώμα τσι ήμπι στου μνημόρ’ ιμ φως.
«Διφτέρα Παρουσία! είπα. Τώρα θα φανεί Χριστός!».

Ετρεμε παντου το χωμα και μπηκε στο μνημα μου φως.

«Δευτερα παρουσια!» ειπα. «Τωρα θα φανει ο Χριστος».

Μήδι σπίτια, μήδι κόσμους. Δέντρα. Πουθινά χουριό.
Τσι να στέτσ’ μπρουστά στα μάτια μ’ τς Απουκάλυψ’ς του θηριό.

Ουτε σπιτια ουτε κοσμος, ουτε δεντρα, πουθενα χωριο.

Και να στεκεται μπροστα μου της αποκαλυψης το θηριο.

Τσίτρινου μι μαύρις ρόδις τσι μι ένα χέρ’ μακρύ,
χάλα τα μνημόρια ούλα τσι άστιγ’ ποίτσι ούλ’ τς νικροί.

Κιτρινο με μαυρες ροδες και με ενα χερι μακρυ3,

Χαλουσε τα μνηματα ολα και αφησε αστεγους ολους τους νεκρους.

Φάντασμα απί τότις γίν’κα τσι σι ούλ’ τς τόπ’ λυόμι τς γης.
Είμι αόρατους αγέρας τσι ε μπουρεί α μι δει κανείς.

Απο τοτε εγινα φαντασμα και γυριζω σ ολα τα μερη της γης.

Ειμαι αορατος αερας και κανεις δεν μπορει να με δει.

Άμα τσι μι βλέπ’ κανένας που ’νι ανάμισα σι σας,
φάντασμα τσι φτον τουν ποίτσι απί ντ’ πείνα Σαμαράς.

Αμα με βλεπει κανεις απο σας

Φαντασμα τον εκανε ο Σαμαρας κι αυτον απ την πεινα.

 

Θα σας πω φτον τι τουν ποίκα. Φ’σά ντου τώρα τσι έ κρυγιών’.
Έ μι βλέπ’, τσι κατουριέτι, σα φουνάξου: «ρε Αντών’»!

Θα σας πω τι του εκανα αυτουνου. Το φυσαει τωρα και δεν κρυωνει.

Δεν με βλεπει και κατουριεται οταν φωναξω «ρε Αντωνη».

 

Πήγα σπίτ’ ιντ’ τσι τουν ήβρα. Έχ’ γραντίσ’ τσι κάν’ ότ, τ’ πω.
Ήφιρά τουν τσόλας έδιου, ν’ απαντήσ’ σ’ ό,τ’ τουν ρουτώ.

Πηγα στο σπιτι του και τον βρηκα. Εχει τρομαξει και κανει ο,τι του πω.

Τον εφερα κιολας εδω, να απαντησει σε ο,τι τον ρωτω.

Έλα σ’ πίστα, ρε χαμένι, Σαμαρά δουλουπριπή,
που χλουμιάγ’ς σαν κλάσ’ γη Μέρκελ, τσι θαρρείς πους πέφτ’ ριπή.

Ελα στην πιστα βρε χαμενε, Σαμαρα δουλοπρεπη,

Που χλωμιαζεις οταν κλασει η Μερκελ και νομιζεις πως πεφτει ριπη.

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Ρε ’θρώπ’ τι κακό ’νι τούτου, μ’ ένα φάντασμα να μ’λάς;
Να σι απουχ’πά ούλ’ τ’ν ώρα τσι να σ’ έρχιτι νταμλάς;

Βρε ανθρωποι τι κακο ειναι τουτο να μιλας μ ενα φαντασμα

Να σε τρομαζει ολη την ωρα και να  σου’ρχεται συμφορηση.

Απ’ του φόβου μ’ κατουριόμι· κόπιτι μέχρι γη μ’λιά μ’,
άγχους έχου τσι αγουνία, τσι ασπρίσαν τα μαλλιά μ’.

Απο το φοβο μου κατουριεμαι, κοβεται ακομα κι η μιλια μου,

Αγχος εχω κι αγωνια και ασπρισαν και τα μαλλια μου.

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Ίσα ρε! Μπρος! Μίλα τώρα. Πε μ’ γη Ιλλάδα τι σ’ χρουστά;
Μο στουν κώλου γλύφτ’ς τνα τ’ Μέρκελ, γη τνη γλύφτ’ς τσι απί μπρουστά;

Εμπρος ρε, μίλα τωρα. Πες μου η Ελλαδα τι σου φταιει;

Μονο στον κώλο γλυφεις τη Μερκελ ή τη γλυφεις κι απο μπροστα;

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Σαμαρά μι λέγιν μένα, τσι είμι γω προυθυπουργός.
Χουντική κάνου ιπίταξ’ σ’ όποιουν είνι απιργός.

Σαμαρα με λεν εμενα κι ειμαι εγω πρωθυπουργος.

Κανω χουντικη επιταξη σ οποιον ειναι απεργος.

Όπ’ δω γω μ’λάρ γυμνόστρατου, μιμιάς του σαμαρώνου
Καπίστρ’ ντ’ βάζου τσι πέταλα. Γουμάρια του φουρτώνου.

Οπου δω εγω μουλαρι ασαμαρωτο, μεμιας το σαμαρωνω

Του βαζω καπιστρι και πεταλα. Το φορτωνω με φορτια.

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Μίλα, ρε ξιφτιλισμένι, γιατί θα γινώ φουνιάς.
Θα σι καυκαλουγυρίξου τσι θα φας τς έρμις τς χρουνιάς σ’.

Μιλα βρε ξεφτυλισμενε, γιατι θα γινω φονιας.

Θα σε καυκαλογυριξω και θα φας της χρονιας σου.

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Άφ’σι μι θα πω τ’ν αλήθεια. Μη μι χ’πάς γιατί πουνιώ.
Βλέπ’ γη Ένουσ’ που ε ξισ’κουνώστι τσι μ’ λέγ’: «Χτύπα τς στου ψαχνό».

Αφησε με, θα πω την αληθεια. Μη με χτυπας γιατι πονω,

Βλεπει η Ενωση που δεν ξεσηκωνεστε και μου λεει «Χτυπα στο ψαχνο».

 

«Πάρι, μ’ λέν’, απ’ ούλ’ τα σπίτια, που τα θέλιν Γιρμανοί,
να ν’ αρχόντι α κάνιν μπάνια τσι να βλέπιν κάνα μ’νί».

Μου λενε «Παρε απο ολους τα σπιτια, που τα θελουν οι Γερμανοι,

Να ερχονται να κανουν μπανια και να βλεπουν κανα μουνι».

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Σεις φουβούσασταν ντ’ Κουμμούνα πους τα σπίτια σας θα πάρ’.
Τσι ψηφίσατι ένα λύκου, σαν κατσ’κάδια να σας γ’δάρ.

Εσεις φοβοσασαταν τον κομμουνισμο που θα σας επαιρνε στα σπιτια.

Και ψηφισατε ενα λυκο, να σας γδαρει σαν κατσικια.

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Τσι αριστιρή έχου στήριξ’: Φτον του βλάκα τουν Κουβέλ’.
Σαν είμι ’γω του σαμάρ’ σας, ’τσείνους είνι του σκαρβέλ’.

Εχω και αριστερη στηριξη. Αυτον τον βλακα τον Κουβελη.

Εαν εγω ειμαι το σαμαρι σας, αυτος ειναι το σκαρβελι4.

Μέχρι δουρητές ουργάνουν έκανά σας μι του ζόρ’.
Θα σας παίρνου τα νιφρά σας, πριν σας χώσου στου μνημόρ’.

Μεχρι και δωρητες οργανων σας εκανα με το ζορι.

Θα σας παιρνω τα νεφρα σας πριν σας χωσω στο μνημα.

Ρίχτου σας φόρ’ τσι χαράτσια, τσι σ’ συντάξεις μπαίν’ μαχαίρ’,
τσι απί όσ’ ιβρώ ε δίνιν, σ’ καταθέσεις βάζου χέρ’.

Σας ριχνω φορους και χαρατσια, και στις συνταξεις μπαινει μαχαιρι,

Και απο οσους δεν δινουν ευρω, βαζω στις καταθεσεις χερι.

Σαν ικλέχ’κα βάλασί μι να σας μάθου πουρπατ’ξιά.

Οταν εκλεχτηκα με εβαλαν να σας μαθω περπατησια.

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Φταίβ’ του γ’δί σας, που ξιχάν’ ντου τι παγαίν’ να πει «Διξιά».

Φταιει το γουδι σας (κεφαλι) που το ξεχνα τι παει να πει δεξια

Αλλαγές ήβρα μιγάλις σαν ήβγα απ’ του σιντούτσ’
τσι σας θαύμασα σαν είδα που κατσάρατι τσι τς Τούρτσ’.

Βρηκα μεγαλες αλλαγες οταν βγηκα απ το σεντουκι

Και σας θαυμασα οταν ειδα οτι διωξατε και τους τουρκους.

Τς βλέπιτι όμους σ’ τιλϊόρασ’, για τ’ Αντέννα του σιμπέτ’.
που σας ζαβλακών’ μι τούρτσ’κα, τσι απαντέχιτι χαλβέτ.

Τους βλεπετε ομως στην τηλεοραση, για του Αντεννα το σεμπετι5.

Που σας αποβλακωνει με τουρκικα και περιμενετε χαλβετι6.

Πέρσ’ κατό χρόνια σουθήκαν, π’ φύγαν γοι Ουθουμανοί,
αλλά τώρα πα στου ζνίχ σας ανιβήκαν Γιρμανοί.

Περυσι περασαν 100 χρονια που εφυγαν οι Οθωμανοι,

Αλλα τωρα πανω στο σβερκο σας ανεβηκαν οι γερμανοι.

Βινιζέλους έσουσί σας τότις τουν παλιό τσιρό.
Βινιζέλους πάλι τώρα έρ’ξι σας μες στουν γκριμνό.

Ενας Βενιζελος σας εσωσε τοτε τον παλιο καιρο.

Ενας Βενιζελος παλι τωρα σας εριξε στον γκρεμο.

Τώρα ανέλαβι τσι τούτους, του κακό να απουσώσ’.
Τσι ουχτρέβγιτι τουν Τσίπρα, που λουγιάζ’ να σας ξισκώσ’.

Τωρα αναλαβε κι αυτος, το κακο να αποτελειωσει.

Και εχθρευεται τον Τσιπρα που σκοπευει να σας ξεσηκωσει.

Πέ μας ντ’ γνώμ’ που έχ’ς για τουν Τσίπρα. Γιατί τουν αντιπαθείς;
Άμα σ’ κάν’ αντιπουλίτιβσ’, πού πλαλείς για να χουθείς;

Πες μας τη γνωμη που εχεις για τον Τσιπρα. Γιατι τον αντιπαθεις;

Οταν σου κανει αντιπολιτευση πού τρεχεις να χωθεις;

ΣΑΜΑΡΑΣ
Έφτι ντ’ κουπριγιά που μ’ κ’νιέτι, θα τνι σ’μάνου μι σαβούλ’.
Ε μ’ αφήν’ σι ησυχία· σαν πιτράδ’ μες στου τσιρβούλ’.

Αυτη την κοπρια που μου κουνιεται θα την σημαδεψω με σαβουλι7

Δεν μ αφηνει σε ησυχια, σαν χαλικι μες το τσαρουχι.

Κάτι τσι ξισκών’ τουν κόσμου τσι ιπικρίν’ ντ’ πουλιτική μ’,
τσι μαθαίν’ τσ’ πουμπές γη Μέρκελ’, τσι του ξικουλλά τ’ αφτί μ’.

Καθεται και ξεσηκωνει τον κοσμο και επικρινει την πολιτικη μου,

Και μαθαινει τις πομπες η Μερκελ και το ξεκολλα το αυτι μου.

Τώρα που έδ’ξι τσι γιου μαύρους γιου Ομπάμα π’ς τουν στηρίζ’,
Τσίπρας πήρι ντου απάνου ντ’, τσ’ ούλου του πανηγυρίζ’.

Τωρα που εδειξε και ο μαυρος ο Ομπαμα οτι τον στηριζει,

Ο Τσιπρας το πηρε πανω του και ολο πανηγυριζει.

Τσι γι’ αυτό φουνάζ’ γη Αλέκα π’ς ’έν είνι κουμουνιστής.
Έ μπουρεί να μ’λά μι τς ΗΠΑ τσι α του παίζ’ αγουνιστής.

Και γι αυτο φωναζει η Αλεκα οτι δεν ειναι κομμουνιστης.

Δεν μπορει να μιλαει με τις ΗΠΑ και να το παιζει αγωνιστης.

Αλλά τσι απ’ ντ Παπαρήγα, ’φτον φουβούμι πιο πουλύ,
ξέρ’ να τουν κιρδίζ’ τουν κόσμου τσι να κόφτ’ μένα τ’ χουλή.

Αλλα και απ την Παπαρηγα, αυτον φοβαμαι πιο πολυ,

Ξερει να τον κερδιζει τον κοσμο και να μου κοβει τη χολη.

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Ε βλέπ’ς π’ ξιπατών’ς τουν κόσμου, βλέπ’ς του θρόνου να μη χάγσ’.
Θα σι καυκαλουγυρίζου τσακ τ’ όνουμα σ’ να ξιχάγσ’.

Δεν βλεπεις οτι ξεπατωνεις τον κοσμο, βλεπεις μη χασεις το θρονο.

Θα σε καυκαλογυριζω μεχρι να ξεχασεις το ονομα σου.

Σύγκρινά σι μι τουν Τούρκου, έφτουν του Σουλεϊμάν,
που ’νταν σπίρτου τσι ντιβίνου· αλλά συ είσι χαϊβάν’.

Σε συνεκρινα με τον τουρκο, αυτον τον Σουλεϊμαν,

Που ηταν σπιρτο και οινοπνευμα, αλλα εσυ εισαι χαϊβάνι.

Ηγέτ’ς μι αρχίδια ήνταν Τούρκους, αρχίδια ηγέτ’ς είνι γι’ Αντών’ς.
Ξέρ’ μουνάχα α πρήζ’ τ’ αρχίδια σ’, να θαρρείς ότι καυλών’ς.

Ηγετης με αρχιδια ηταν ο τουρκος, αρχιδια ηγετης ειναι ο Αντωνης.

Ξερει μονο να σου πρηζει τ αρχιδια σου, να νομιζεις οτι καυλωνεις.

Έναν φόρου είχαμι τότις, τσ’ ήνταν δέκα τς ικατό.
Τώρα ρίχτ’ σας φόρ’ γιου έρ’μους τσι για τς κάτας του σκατό.

Ενα φορο ειχαμε τοτε και ηταν δεκα τοις εκατο.

Τωρα σας ριχνει φορους ο ερημος και για της γατας το σκατο.

Μέχρι τσι τικμίριου ποίτσι… τα μουρά, που να πνιγεί.
Τσι άμα βάγ’ς καπότα τώρα, πιάν’ ντου φουρουδιαφυγή.

Μεχρι και τεκμηριο εκανε..τα μωρα, που να πνιγει.

Και αμα βαζεις καποτα τωρα, το πιανει φοροδιαφυγη.

Γη καπότα είνι απ’ έφτα που εν υπήρχαν σν ιπουχή μ’.
Ούτι μίνι φούστις είχι, να αναγαλιάζ’ γη ψ’χή μ’.

Η καποτα ειναι απο αυτα που δεν υπηρχαν στην εποχη μου.

Ουτε μινι φουστες ειχε να αναγαλιαζει η ψυχη μου.

Ένα μ’νι σι ούλ’ τ’ ζουγή μας βλέπαμι μεις γοι παλιοί.
’Φτο τ’ς ιγναίκας μας μουνάχα, σαν ξιχώρ’ζι απ’ του μαλλί.

Ενα μουνι βλεπαμε σε ολη τη ζωη μας εμεις οι παλιοι.

Αυτο της γυναικας μας μοναχα, οταν ξεχωριζε απ τις τριχες.

Σεις όμους τώρα χιρόστι τ’ παραδείσου τα ουρί.
Ζ’λεύγου σας, γιατί του πλέλ’ ιμ, μένα ούτι π’ κατουρεί.

Εσεις ομως τωρα χαιρεστε του παραδεισου τα ουρι.

Σας ζηλευω γιατι το πουλι μου, εμενα ουτε που κατουρει.

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Ιφτιχώς, γιατί τουν κώλου μ’ θα τουν είχι βγάλ’ δριμόν’8.

Ευτυχως γιατι τον κωλο μου θα τον ειχε κανει κοσκινο.

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Απ’ του άχτ’ θα σ’ νι κουπάνιουμ, σα π’ χτυπά σφυρί στ’ αμόν’!

’Ε σι φτάναν όσα ποίτσις, βάλ’τσις τσι α μας ξιπαγιάγς.

Απο το αχτι θα στην κοπανουσα οπως χτυπαει το σφυρι στο αμονι!

Δεν σε εφταναν οσα μας εκανες, βαλθηκες και να μας ξεπαγιασεις.

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Τώρα λέν’ γοι γ’ναίτσις σ’τς άντρ’ ντουν: «Ζέστανί μι, να ν’ αγιάγς!».

Τωρα λενε οι γυναικες στους αντρες τους: «Ζεστανε με, να αγιασεις!».

Στου πιτρέλϊου έρ’ξα φόρου για να αυξηθεί του σεξ.
Ξικινούσι ντου απ’ τς δέκα τσι του κάνιν μέχρι τς έξ’.

Στο πετρελαιο εριξα φορο για να αυξηθει το σεξ.

Το ξεκινουν απο τις δεκα και το κανουν μεχρι τις εξη.

Τς τσακμακόπιτρις γη γ’ναίκα, άμα ξέρ’ καλά α τς μαλάζ’,
μες σ’ γουνιά τς άφτ’ ξύλου ούλ’ τ’ νύχτα τσι πουτές ε ξιπαγιάζ’!

Τις τσακμακοπετρες η γυναικα, αμα ξερει να τις πλαθει καλα,

μεσα στη γωνια της αναβει ξυλο ολη τη νυχτα και ποτε δεν ξεπαγιαζει.

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
«Θα σας σώσου» είπις σαν ήβγις «μι τ’ βουγήθεια τ’ Θιού μαζί».
«Χέσι μέσα!» είπα που σ’ ήκ’σα. «Μπάτσι μας θαρρείς χαζοί;».

Ειπες «Θα σας σωσω» οταν βγηκες «με τη βοηθεια του Θεου».

Οταν σε ακουσα ειπα «Χεσε μεσα. Μηπως μας νομιζει χαζους;».

Γιου προυθυπουργός μιας χώρας τσι γιατρός μιας κλινικής
σαν λέγιν για Θιού βουγήθεια, ε ντ’ γλιτών’ γιου ασθινής.

Ο πρωθυπουργος μιας χωρας και ο γιατρος μιας κλινικης

Οταν μιλανε για βοηθεια του θεου, δεν τη γλυτωνει ο ασθενης.

Πέθανίς μας μι τα μέτρα σ’. Τώρα θέλ’ς τσι να μας θάψ’ς.
Που να σι βαστάξιν πέντι, τσι να σ’ τουν σφυρίξ’ Αράπ’ς.

Μας πεθανες με τα μετρα σου/ Τωρα θελεις και να μας θαψεις.

Που να σε κρατανε πεντε και να στον σφυριξει αραπης.

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Τι σι νοιάζ’; Συ πιθαμένους είσι πριν πουλύ τσιρό.
Νά ’χ’ ντ κατάρα μ’ γη μπουλντόζα, π’ σι ήβγαλι στου φανιρό.

Τι σε νοιαζει; Εσυ εισαι πεθαμενος πριν πολυ καιρο.

Να εχει την καταρα μου η μπουλντοζα που σε εβγαλε στα φανερα.

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Απί τότις που ικλέχτσις ’εν έχ’ς ποίσ’ ένα καλό.
Άμα ξισκουθεί γιου κόσμους, θα σι στείλ’ Κουρυδαλλό.

Απο τοτε που εκλεχτηκες δεν εχεις κανει κανενα καλο.

Αν ξεσηκωθει ο κοσμος θα σε στειλει στον Κορυδαλλο.

 

Έφτου τσι ένα π’λί είνι μέσα· τρουμιρό αρπακτικό,
γιου Άκης, που στα μούτσνα ντ’ είνι ουλόιδιους μι γυπαϊτό.

Εκει ειναι και ενα πουλι μεσα, τρομερο αρπακτικο,

Ο Ακης που στα μουτρα ειναι ολοιδιος γυπαετος.

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Σα βιζίρ’ τουν είχι Αντρέας τσ’ ε ντ’ έλ’πι παρά γη σπάθα.

Σαν βεζυρη τον ειχε ο Αντρεας και δεν του ελειπε παρα μονο το σπαθι.

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Πού να του ’ξιρι, καημένους, π’ς θα τουν πιάσ’ γη ανισπάθα!

Πού να το ηξερε ο καημενος οτι θα τον πιασει η παγιδα!

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Όπ’ ίβλιπι μίζα γιου Άκης, μουνουμιάς έκανι βούρ’.
Τώρα στου κλουβί σφαλ’μένους θα μπουχτίσ’ στου καναβούρ’.

Οπου εβλεπε μιζα ο Ακης, εκανε μονομιας βουρ.

Τωρα κλεισμενος στο κλουβι θα μπουχτισει στο καναβουρι.

Ε ντουν έφτανι π’ τουν πιάσαν, έπαθι τσι άλλα πουλά.
Του χειρότιρου απ’ ούλα; Γείτουνα έχ’ του Γαβαλά.

Δεν τον εφτανε που τον επιασαν, επαθε και αλλα πολλα.

Το χειροτερο απ ολα; Εχει γειτονα το Γαβαλα.

Κουλουτρίβγιτι ντ’ γιου Λάκης, τσι ας τουν παίρν’ γιου Άκης μι τς πέτρις.
Ήκ’σι π’ς ξέρ’ ’πι υπουβρύχια, τσι τ’ γυρέβ’ μια… βυθουμέτρησ’.

Του κωλοτριβεται ο Λακης και ας τον παιρνει με τις πετρες ο Ακης.

Ακουσε οτι ξερει για υποβρυχια και του ζηταει μια βυθομετρηση.

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Είδις! Έχ’ πουλλά κουβάνια σ’ χώρα έγιουτ’ μαζουμένα
Μα απ’ τουν Παπακουσταντίνου πιο μιγάλου ’εν έχ’ κανένα.

Είδες! Εχει πολλούς πούστηδες σ αυτη τη χωρα μαζεμενους

Μα απ τον Παπακωσταντινου πιο μεγαλο δεν έχει κανεναν.

Για του στικ όμους που λέγιν, ε φτέβ’. Ξέρου του καλά.
Τσι θα σας του απουδείξου ότι τσάμπα ήβρι μπιλά.

Για το στικ ομως που λενε, δεν φταιει. Το ξερω καλα.

Και θα σας το αποδειξω οτι τσαμπα βρηκε μπελα.

Γιώρ’ς γιου Παπακουνσταντίνου παίρν’ ντουν λέν’ κανουνικά
τσι έχ’ προυτίμησ’ ιδιαίτιρ’ για τα ουθουμανικά.

Ο Γιωργος ο Παπακωσταντινου λενε τον παιρνει κανονικα

Και εχει ιδιαιτερη προτιμηση για τα οθωμανικα.

Μες στουν κώλου ντ’ έχ’ βαλμένου μέχρι τσι τσαπιού σαπλίκ.
Σα τ’ του δώκαν τ’ ήρτι όριξ’, τσι ήβαλι τσι έφτου του στικ.

Μες στον κωλο του εχει βαλει μεχρι και ροπαλο τσαπας.

Οταν του το εδωσαν του ηρθε η ορεξη και εβαλε κι αυτο το στικ.

Χάσ’τσι τσείνου μες σ’ κουλάθρα ντ’ τσι ε νι μπόργι να του βγάλ’.
Τσι μια μέρα π’ κουνομιόντου, ήβρι απάνου του τσιφάλ’!

Χαθηκε αυτο μες την κωλαθρα του και δεν μπορουσε να το βγαλει.

Και μια μερα που πισωγλενταγε, βρηκε επανω το κεφαλι!

Έπαθι χατά ’πι τότις. Έπαθι ζημιά γη μνήμ’.
Τσι σ’ Λαγκάρτ άμα του είπι, τ’ είπι: «Μη ζαλίγ’ς του μ’νί μ’».

Επαθε ζημια απο τοτε. Επαθε ζημια η μνημη.

Και οταν το ειπε στη λαγκαρντ, του ειπε: «Μη ζαλιζεις το μουνι μου».

Έδιατς ήβγαν απού μέσα, δυο – τρεις τ’ Γιώργου συγγινείς
τσι κατ’ άλλ’ κουλλ’τοί τς κυβέρνηγς, που ε θα τς μάθ’ πουτέ κανείς.

Ετσι βγηκαν απο μεσα, δυο –τρεις συγγενεις του Γιωργου

Και καποιοι αλλοι κολλητοι της κυβερνησης που δεν θα τους μαθει ποτέ κανεις.

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Γω του Γιώρ’ θα τουν δικάσου, μην τσι τουν κακουφανεί,
π’ θα ν’ αφήσου τς Βουλγαράκ’δις τσι ούλ’ τς άλλ’ τς Βατουπιδινοί.

Εγω θα τον δικασω το Γιωργο, να μην του κακοφανει,

Που θα αφησω τους Βουλγαρακηδες και ολους τους αλλους τους Βατοπαιδινους.

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Τι άλλου θα ποίγ’ς; Μουλόγα! Μη σι δώσου πά’ σ’ τσιφάλ’!

Τι αλλο θα κανεις; ‘Μολογα! Μη σε χτυπησω στο κεφαλι!

ΣΑΜΑΡΑΣ
Τούτ’ τ’ χρουνιά θα αλουνίσου ό,τ’ έχιν αφήσ’ γοι άλλ’.

Αυτη τη χρονια θα αλωνισω ο,τι εχουν αφησει οι αλλοι.

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Τυχιρή θαρρώ γω πάντους, π’ς είνι έγιουτ’ γη χρουνιά.
Διάβουλους του πουδαρέλ’ ιντ’ έσπασι ντ’ Προυτουχρουνιά.

Τυχερη θαρρω εγω παντως, οτι ειναι τουτη η χρονια.

Ο διαβολος εσπασε το ποδι του την πρωτοχρονια.

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Τι παρτίδις έχ’ς μι έφτουν; Είδι ντουν τσι ’φτόν του μάτ’ σ’;

Τι παρτιδες εχεις μ αυτον; Τον πηρε κι αυτον το ματι σου;

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Ήκ’σα του απί τς ειδήσεις π’ σακατέφτσι Μητσουτάκ’ς.

Το ακουσα απο τις ειδησεις οτι σακατεφτηκε ο Μητσοτακης.

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Ένα ρόδ’ δέχα στου χέρ’ ιντ τσι ήβγινι απ’ του τσιλαρκό,
για να πα α γιμίσ’ του κ’μάρ’ ιντ τσι να ποίσ’ του πουδαρκό.

Κρατουσε ενα ροδι στο χερι του και εβγαινε απ το κελάρι,

Για να παει να γεμισει τη σταμνα του και να κανει το ποδαρικο.

Έν είδι όμους του κατέφλιου τσι ιλπ’τζώστσι του παλ’κάρ.
Έσπασι του ρόδ’ που δέχα, έσπασι τσι του πουδάρ’.

Δεν ειδε ομως το κατωφλι και μπουρδουκλωθηκε το παλληκαρι.

Εσπασε το ροδι που κρατουσε, εσπασε και το ποδι του.

Στου νουσουκουμείου πήγι σούμπιτους μι του ΕΚΑΒ.
Τσι γιατρός απ’ τ’ αναγκαίου σ’κώστσι για να τουν προυλάβ’.

Πηγε σουμπιτος στο νοσοκομειο με το ΕΚΑΒ.

Και ο γιατρος σηλωθηκε απ την τουαλετα για να τον προλαβει.

Νάρκουσ’ ουλική έ τ’ ποίκαν, μη τσι γοι ώρις ιντ’ σουθούν.
Μια ιπισκληρίδιου ντ’ βάλαν, σα σ’τς ιγναίτσις που γιννούν.

Δεν του εκαναν ολικη ναρκωση μη σωθουν οι ωρες του.

Του εβαλαν μια επισκληριδιο οπως στις γυναικες που γεννουν.

Τ’ βάλαν βίδις, τ’ βάλαν λάμις, ποίκασι ντ’ τσινούριου γόφου,
τσι απουδείχ’τσι φτο που λέγιν, πους παλιόστσ’λους έν’ έχ’ ψόφου.

Του εβαλαν βιδες, του εβαλαν λαμες, του εκαναν καινουργιο γοφο,

Και αποδειχτηκε αυτο που λενε, οτι ο παλιοσκυλος δεν εχει ψοφο.

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Πουρπατάμινους λέν’ ήβγι, τσι έφ’γι απί του «Υγεία».
’Ε θα ξουνουπέσ’ πια κάτου, σα έ ντουν έβρ’ παραπληγία.

Περπατωντας λενε βγηκε κι εφυγε απ το «Υγεια».

Δεν θα ξαναπεσει πια κατω, αν δεν τον βρει παραπληγια.

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Ψέμματα να πω; Του χάρ’κα! Λόγιαζι να μ’ βάλ’ ιλπούτζα,
τσι έπισι ’φτός μουναχός ιντ’, που να τ’ δώσου τσι μια μούντζα.

Να πω ψεματα; Το χαρηκα! Σκοπευε να μου βαλει τρικλοποδια,

Κι επεσε αυτος μονος του, που να του δωσω και μια μουντζα.

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Αρκιτά ξιμπρόστιασά σι. Θα σ’ τα ψάλ’ τώρα μιαν άλλ’.
Γη Άννα Βίσση, που στα νιάτα τς, είχις ιτς αγάπ’ μιγάλ’.

Αρκετα σε ξεμπροστιασα. Θα σ’τα ψαλλει τωρα μια αλλη.

Η Αννα Βισση που στα νιατα της, της ειχες μεγαλη αγαπη.

Σήκου, Βίσση! Έλα έδιου, να μας ιξιγήγ’ς τσι συ
τίλουγια άντιχις τούτ’ τ’ λέρα, π’ ξέρ’ μουνάχα να μασεί;

Σηκω Βισση! Ελα εδω, να μας εξηγησεις κι εσυ

Πώς άντεχες αυτη τη λέρα, που ξέρει μόνο να μασάει;

 

ΒΙΣΣΗ
Είμι γω γη Άννα Βίσση, τσι είχα τα μι τουν Αντών’.
Μα τουν χώρ’σα, γιατί τ’ν είχι, πιο ιμκρή απί μακαρόν’.

Ειμαι εγω η Αννα Βισση, και τα ειχα με τον Αντωνη.

Μα τον χωρισα, γιατι την ειχε πιο μικρη απο μακαρονι.

Ήρτα α σας διασκιδάσου, τσι τραγ’δέλια θα σας πω.
να χουρεύγιτι στς κυβέρνηγ’ς τουν ανιγκασκό σκουπό.

Ηρθα να σας διασκεδασω, και να σας πω τραγουδακια.

Για να χορευετε στης κυβερνησης το γρηγορο σκοπο.

Δώσ’τι βάσ’! Ακούστι άσμα που τιριάζ’στου Σαμαρά.
π’ δέσ’τσι στου βρατσί τς Αγγέλας τσι μας πούλ’σι έναν παρά.

Δωστε βαση! Ακουστε ασμα που ταιριαζει στο Σαμαρα.

Που δεθηκε στο βρακι της Αγγελας και μας πουλησε εναν παρα.

Αντώνη, Αντώνη, Αντώνη,
Κοιμόμασταν κάτ’ απ’ το ίδιο το σεντόνι.

Αντώνη, Αντώνη, Αντώνη,
θα σου το σπάσω το κεφάλι με καντρόνι.

Βάλε μυαλό, για κάνε μου τη χάρη.
Βάλε μυαλό, βάρυνε το σαμάρι.
Σταμάτα πια ν’ αυξάνεις το γομάρι.
Σταμάτα πια, σε πήραμε χαμπάρι.

Στις εκλογές μου έκλεψες την ψήφο.
Αλλά πού θα μου πας· θα σε πετύχω.
Χαράτσια άλλα η πλάτη δεν σηκώνει.
Σα γάιδαρο με φόρτωσες, Αντώνη.
Αυτή η πολιτική σου αν δεν αλλάξει,
θα ρίξω Τσίπρα για να βάλει τάξη.

Αντώνη, Αντώνη, Αντώνη,
θα σου το σπάσω το κεφάλι με καντρόνι.
Αντώνη, Αντώνη, Αντώνη,
Κοιμόμασταν κάτ’ απ’ το ίδιο το σεντόνι.

ΣΑΜΑΡΑΣ
Τούτ’ παλιά ήνταν αγιούσα. Τώρα γίν’τσι ένα λέσ’…
Ούντας τ’ ρώτ’γιουμ γω «Α σ’ τουν βάλου»; Φώναζι: «Μή! Θα πουνέσ’!».

Αυτη παλιά ήταν θεουσα. Τωρα εγινε μιά βρώμα…

Οταν τη ρωταγα «Να στον βαλω»; Φωναζε: «Μή θα πονέσει!».

 

ΒΙΣΣΗ
Γιου Καρβέλας –ξέριτί τουν!– που στου χέσ’μου ντ’ γράφτ’ τραγούδ’.
Έγραψι ένα στ’ αγιασώτ’κα, να καγεί του πιλικούδ’.

Ο Καρβελας-τον ξερετε!-που στο χεσιμο του γραφει τραγουδι.

Εγραψε ενα στα Αγιασσιωτικα να καει το πελεκουδι.

Σαν του πω τσι φτω, θα φύγου, γιατί απαντέχ’σι μι άλλ’.
Κατ’ γιατροί, γιατί στουν κώλου μ’ σφήνουσα ένα μπουκάλ’.

Οταν το πως κι αυτο, θα φυγω, γιατι με περιμενουν αλλοι.

Κατι γιατροι, γιατι στον κωλο μου σφηνωσα ενα μπουκαλι.

Δώδικα. Τσι ούτ’ ένα νουμουσχέδιου.
Τ’ διαπλουκή που είπις, τώρα ε χτυπάς
τσι γη ψαλίδα πλια μιγάλουσι για μας.

Δωδεκα. Κι ουτε ενα νομοσχεδιο.

Τη διαπλοκη που ειπες, τωρα δεν χτυπας

Και η ψαλλιδα πια μεγαλωσε για μας.

Δώδικα. Ήνταν γιου χρόνους π’ σι ψηφίσαμι.
Αλλά μι ντ’ τρόικα σι ούλα συμφουνείς,
τσι σαν του Γιώρ’ τσι συ τώρα μας π’λείς,

Δωδεκα. Ηταν ο χρονος που σε ψηφισαμε.

Αλλα με την τροϊκα σε ολα συμφωνεις

Και σαν τον Γιωργο κι εσυ τωρα μας πουλας.

τσι εν αλλάζ’ πλια του τροπάριου.

Και δεν αλλαζει πιά το τροπαριο.

Μι πνίγ’ ένα παράπουνου:
Που ένι κατάλαβις ποτέ σ’ γω τι πιρνώ,
που τα χριγιόστια μ’ έχιν γίν’ τώρα πλια β’νό.

Με πνιγει ενα παραπονο:

Που δεν καταλαβες ποτέ σου τι περνώ,

Που τα χρωστουμενα μου εχουν γινει τωρα πια βουνο.

Δώδικα. Γη ιλπίδα μας κρεμάσ’τσι πλια
απί τ’ αρχίδια τνου τ’ μαλάκα τ’ Σαμαρά,
που τσι τς κ’μαράδις ίδειασι απ’ τα μουρά.

Δωδεκα. Η ελπιδα μας κρεμαστηκε πια

Απ τ αρχιδια αυτου του μαλακα του Σαμαρα,

Που αδειασε και τους κουμπαραδες των παιδιων.
Δώδικα.

Δωδεκα.

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Μπράβου, Άννα! Γεια στου στόμα σ’! Σ’ έχου ιβγνουμουσύν μιγάλ’.
Τώρα στου νουσουκουμείου πάνι α σ’ βγάλιν του μπουκάλ’!

Φύγι πια τσι συ απ’ έδιου. Σι ξιμπρόστιασα αρκιτά!

Μπραβο, Αννα! Γεια στο στομα σου! Σου εχω μεγαλη ευγνωμοσυνη.

Τωρα πηγαινε στο νοσοκομειο να σου βγαλουν το μπουκαλι!

Φυγε πια κι εσυ απο ‘δω. Σε ξεμπροστιασα αρκετα!

 

ΣΑΜΑΡΑΣ
Λέγ’ς του αλήθεια; Αφήν’ς μι α φύγου;

Το λες αληθεια; Με αφηνεις να φυγω;

 

ΑΓΙΑΣΩΤ’Σ
Ξικουμπίσ’τσι, κιρατά! (Γκουχ, γκουχ, γκουχ!)

Ξεκουμπισου κερατα!

Σ’ χουριανοί μ’ θα πω δυο λόγια, τσι απουχουρώ τσι γω.
Πιάσι μι γη ιθαλουμίχλη, τσι απ’ του βήχα θα πνιγώ.

Στους χωριανους μου θα πω δυο λογια και αποχωρω κι εγω.

Μ’ επιασε η αιθαλομιχλη και απ το βηχα θα πνιγω.

Σα π’ διώξατι τς Τουρκαλάδις, διώξτι τσι όσ’ πουλιτικοί,
προυσπαθούν να σας ξιπ’λήσιν σ’ν Ένουσ’ τν Ιβρουπαϊκή.

Οπως διωξατε τους Τουρκαλαδες, διωξτε και οσους πολιτικους,

Προσπαθουν νας σας ξεπουλησουν στην ευρωπαϊκη ενωση.

Μην καθούστι! Ξισκουθείτι, πριν τα σπίτια σας να πάρ’!
Σαν του γάδαρου κλουτσήσ’τι, τσι πιτάξ’τι του Σαμάρ’!

Μην καθεστε! Ξεσηκωθειτε, πριν σας παρει τα σπιτια σας!

Κλωτσειστε σαν τον γαϊδαρο και πεταξτε το Σαμάρι!

Πέσιτι τσι πά’ στου Λούπου, που λουγιάζ να τ’ σκαπουλάρ’.
τουν κουράζιτι, μαθαίνου, τσι έχ’ σκουπό α σας ξαμουλάρ’.

Πεστε και πανω στο Λουπο, που σκοπευει να την σκαπουλαρει.

Τον κουραζετε μαθαινω κι εχει σκοπο να σας παρατησει.

Γι’ αυτό νά ’ρτειτι σ’ συνέλιβσ’ μην τυχόν τσι γίν’ κατσ’κίν’ς
Θα σιβνταλαντίσ’ φουρούμι, σαν πάρ’ ψήφου ιμπιστουσύν’ς.

Γι αυτο να ρθειτε στη συνελευση μην τυχον και την κοπανισει

Θα πάθω νομιζω αν παρει ψηφο εμπιστοσυνης.

Γεια χαρά σας! Σ’ν Αυστραλία πάγου καλουτσαίρ’ που έχ’.
Σαν που γίν’τσι γη Ιλλάδα, μηδί φάντασμα ε ντ’ν αντέχ’!

Γεια χαρα σας: Στην Αυστραλια παω που εχει καλοκαιρι.

Οπως εγινε η Ελλαδα ουτε φαντασμα δεν την αντεχει

Θα πλανιόμι σ’ παραλίις, κατά Σύντνεϋ μιριά.
για να δω καμιά γυμνόστηθ’ τσι καμιά ξικουλιαριά.

Θα πλανιεμαι στις παραλιες κατα τη μερια του Σιντνεϋ,

Για να δω καμμια γυμνοστηθη και καμμια ξεκωλιαρα.

 

1 τοπονυμιο

2 δάσος

3 εκσκαφεας

4 Σκαρβελι= σκαρβέλι, το ξύλινο αφτί του σαμαριού στο οποίο δένονται τα σκοινιά

5 σεμπέτι: δώρο

6 Την οθωμανική περίοδο και ειδικά στο χαρέμι, όταν ο αρχιευνούχος ετοίμαζε μία κοπέλα για χαλβέτι με τον Σουλτάνο, εννοούσε μία ολόκληρη διαδικασία που είχε να κάνει με ζεστό μπάνιο στο χαμάμ και στη συνέχεια απομόνωση με το σουλτάνο, προκειμένου να ενωθούν εις σάρκαν μίαν

7 Σαβουλι= βαριδι στο ακρο του νηματος της σταθμης (χρησιμοποιείται με την έννοια του χτυπώ, γιατί οι χτιστάδες απειλούσαν ότι θα χτυπήσουν τους βοηθούς των με το σαβούλι)

8 Δριμόν’ = μεγάλο κόσκινο με το οποίο κοσκινίζουν κυρίως το σιτάρι. Μεταφ. δίνουμε στη φρ. την έννοια του αχρηστεύω

 

https://www.facebook.com/pages/%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A3-%CE%9A%CE%91%CE%A1%CE%9D%CE%91%CE%92%CE%91%CE%9B%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A3-%CE%A3%CE%A5%CE%9B%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%9F%CE%A3-%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91%CE%A3%CE%9F%CE%A5-%CE%9F-%CE%A3%CE%91%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%9F%CE%A3/168095026584396

http://mytiliniadialektos.gr/?p=2873

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: