Αναρτήθηκε από: penthilos | Ιανουαρίου 2, 2011

Ταξιδι στο παρελθον

Ειπαν:

Δημ. Δανικας -Νεα

….ξαφνικά µέσα στην οικονοµική κρίση, το ελληνικό Σινεµά να σήκωσε πανιά για να σαλπάρει για λιµάνια µε καρδιά!

ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ,
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

…..αφηγείται με συναρπαστικό κινηματογραφικό τρόπο την υπαρξιακή βουτιά ενός νέου ανθρώπου στο τραυματικό οικογενειακό του παρελθόν….

Μπακογιαννόπουλος:

«ο σκηνοθέτης χτίζει μια κιβωτό μνήμης. Οχι ταριχευμένη, αλλά ζωντανή»

 

Υπόθεση του εργου

Ο Κώστας μετά από είκοσι χρόνια παραμονής του στο Παρίσι αποφασίζει να επιστρέψει στην πατρίδα του τη Μυτιλήνη. Είχε προηγηθεί το τηλεφώνημα από έναν συμβολαιογράφο του νησιού που τον πληροφορεί πως κληρονόμησε το οικογενειακό σπίτι. Ο Κώστας είχε φύγει από την Μυτιλήνη στα δεκαοχτώ του για σπουδές κινηματογράφου στο Παρίσι και έκτοτε δεν ξαναγύρισε εξαιτίας του οικογενειακού ιστορικού. Επιστρέφοντας συναντάει όσους έχουν απομείνει από τους συγγενείς του και ξαναθυμάται εκείνους που έχουν φύγει. Θυμάται τον εαυτό του μικρό στην ηλικία των δέκα χρόνων, την εποχή δηλαδή που συνέβησαν τα δραματικά γεγονότα στην οικογένειά του. Η σχέση του με την Ελένη, μια νέα γυναίκα που εργάζεται στο γηροκομείο Μυτιλήνης, του ανοίγει νέους δρόμους για την ζωή του και την τέχνη του…

Πηγή: http://www.cinemanews.gr/v5/movies.php?n=7334

Τη μεγαλύτερη σημασία έχει η αγωνία της ψυχής να μείνει νηφάλια μπροστά στον νόστο, αυτό το αρχαίο κτήνος που μελώνει και στοιχειώνει τα αισθήματα, στρεβλώνει τα γεγονότα, μπερδεύει τις θύμησες, παραλύει και αναστατώνει.

Πηγη: http://www.lifo.gr/mag/cinema/1486

Κριτική από την Καθημερινή:Οι εικόνες από το πρόσφατο ταξίδι του Λάκη Παπαστάθη στη Μυτιλήνη δεν προκαλούν ευχάριστους συνειρμούς, είναι σαν μια βαριά αποσκευή που την παίρνεις μαζί σου. Ο Παπαστάθης είναι πληθωρικός, και αυτό ενίοτε κρύβει ένα χάος. Ταυτοχρόνως είναι ευαίσθητος, ειλικρινής και τολμηρός. Σε αυτό το υπαρξιακό ταξίδι της επιστροφής του στο παρελθόν, που θα απογοητεύσει πλήρως τους εθισμένους στο φολκλόρ, η ρότα είναι πέρα από τη γαλήνη της νοσταλγίας και τη ζεστασιά της ηθογραφίας. Αυτό ήταν και το μεγαλύτερο ρίσκο.

 

Το έργο είναι εκπληκτικό και γιατι ο σκηνοθετης ειναι εξαιρετικος τεχνιτης αλλα και γιατι εχει βιωματικο χαρακτηρα, εχει καποια κοματια απ τον Παπασταθη.

Ειναι ακαταλληλο για οσους θελουν να δουν μια ταινια για να ξεσκασουν, να περασουν ευχαριστα την ωρα τους, να «περνανε καλα» οπως ειναι η σταση ζωης του συρμου.

Συνισταται για οσους θελουν να ψυχαγωγηθουν. Να μπουν σε μια μυσταγωγια καταπληκτικη. Ενα κειμενο αξιωσεων που θα το επιδοκιμαζε ακομα και ο Γυμνασιαρχης του Β’ Γυμνασιου Μυτιληνης Ε. Κακαμπουρας.

Ιδιαιτερα δε συνισταται ανεπιφυλακτα για ολους τους Μυτιληνιους, που καπου θα δουν και κομματια απ τη ζωη τους στο εργο.

Advertisements

Responses

  1. Πολύ ωραία παρουσίαση!!!
    Σίγουρα δεν θα το χάσουμε!!
    Σ’ ευχαριστούμε!

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: