Αναρτήθηκε από: penthilos | Οκτώβριος 15, 2010

«Η Χιλή είναι µια χώρα που τρέφεται από τις τραγωδίες»

Αντί να σκέφτεται πώς να κάνει ασφαλέστερα τα ορυχεία, ο πρόεδρος Πινιέρα προσπαθεί να επωφεληθεί από την προβολή του στα µέσα ενηµέρωσης, γράφει ο γνωστός χιλιανός συγγραφέας Λουίς Σεπούλβεδα σε άρθρο του για «τη Χιλή που αναγεννιέται από το υπέδαφος».

Επειτα από τις πρώτες δηλώσεις του στον Τύπο κατά την έναρξη της επιχείρησης και εκείνες που έκανε όταν βγήκε ο πρώτος από τους παγιδευµένους µεταλλωρύχους, ο πρόεδρος Πινιέρα υπέκυψε στον πειρασµό µιας ακόµη «επιτόπιας» συνέντευξης όταν οι διασώστες έβγαζαν έξω τον δεύτερο ανθρακωρύχο. Στη συνέντευξη αυτή, «το µόνο σηµαντικό ήταν µια διστακτική δήλωση προθέσεων υπέρ της ασφάλειας της εργασίας των µεταλλωρύχων», γράφει ο Σεπούλβεδα, «όµως ο πρόεδρος δεν είπε ότι ακριβώς η χιλιανή Δεξιά, στην οποία ο ίδιος ανήκει, είναι αυτή που ενσάρκωσε την πιο άγρια αντίσταση στους αγώνες για να επιβληθούν κανονισµοί για την ασφάλεια της εργασίας, υποστηρίζοντας ότι οι έλεγχοι είναι συνώνυµοι της γραφειοκρατίας και πλήττουν την ελευθερία του εµπορίου». «Η Χιλή είναι µια χώρα που τρέφεται από τις τραγωδίες», γράφει ο Σεπούλβεδα. Οι 33 µεταλλωρύχοι έµειναν φυλακισµένοι µετά την κατάρρευση ενός ορυχείου που ήταν ιδιοκτησία «µιας µεταλλευτικής εταιρείας η οποία παραβίαζε όλους τους κανονισµούς για την εργασία», υπογραµµίζει ο 61χρονος συγγραφέας, ο οποίος φυλακίστηκε για την αντιστασιακή του δράση και υποχρεώθηκε να εξοριστεί στη διάρκεια της χούντας του Πινοσέτ. Εντούτοις, προσθέτει, «στη διάρκεια του σόου του, γεµάτου µε θρησκευτικές χειρονοµίες, ο Πινιέρα παρέλειψε οποιαδήποτε αναφορά στη θλιβερή κατάσταση των άλλων, άνω των 200, µεταλλωρύχων της ίδιας εταιρείας, οι οποίοι εργάζονταν στο ίδιο ορυχείο και από τον Αύγουστο δεν παίρνουν τον µισθό τους».

Ηταν αναµφίβολα συγκινητικό να τους βλέπει κανείς να βγαίνουν ένας ένας.

Οµως ακόµη πιο συγκινητικό, κατά τον Σεπούλβεδα, είναι ότι παρ’ όλα τα δώρα που τους έχουν υποσχεθεί, οι 33 «συνεχίζουν να είναι µεταλλωρύχοι και ακριβώς γι’ αυτό ανακοίνωσαν τη δηµιουργία ενός ιδρύµατος, το οποίο θα ασχοληθεί µε την κατάσταση όλων των µεταλλωρύχων που επλήγησαν από την ανευθυνότητα της εταιρείας», που οδήγησε στην κατάρρευση του ορυχείου.

«Το γεγονός ότι ανασύρθηκαν από εκεί ήταν ένα κατόρθωµα, µα ένα κατόρθωµα όλων όσοι ίδρωσαν γι’ αυτό και όχι εκείνων που οργάνωσαν το σόου γύρω από τη διάσωση», καταλήγει ο πολυβραβευµένος συγγραφέας. «Και το µεγαλύτερο κατόρθωµα θα είναι να γίνουν σεβαστοί στη Χιλή οι κανονισµοί για την ασφάλεια στην εργασία ώστε να µη συµβεί ποτέ πια 33 µεταλλωρύχοι να εξαφανισθούν στα έγκατα της Γης».

 

 

Πηγη: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4599198

 

 

 

 

 

  Λουίς Σεπούλβεδα

 

Ο Luis Sepulveda (Λουίς Σεπούλβεδα) γεννήθηκε το 1949 στο Ovalle, στο βορρά της Χιλής. Συμμετείχε σε φοιτητικές και συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις ενάντια στο στρατοκρατικό καθεστώς της χώρας του, κατηγορήθηκε για προδοσία και καταδικάστηκε σε φυλάκιση είκοσι οκτώ ετών. Μετά από δυόμισι χρόνια εγκλεισμού του στη φυλακή, και με παρέμβαση της Διεθνούς Αμνηστίας, αποφυλακίστηκε, αλλά υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τον τόπο του. Έγραψε ποιήματα, θεατρικά έργα, διηγήματα, δημιούργησε θεατρικές ομάδες στο Περού, το Εκουαδόρ και την Κολομβία και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Έζησε έξι μήνες στον Αμαζόνιο με τους ινδιάνους Σουάρ και αποκόμισε εμπειρίες που άλλαξαν την αντίληψή του για τον κόσμο και του πρόσφεραν το υλικό για το πρώτο του μυθιστόρημα: «Ένας γέρος που διάβαζε ιστορίες αγάπης» (opera, 1993). Στρατεύτηκε στο διεθνές τάγμα «Σιμόν Μπολίβαρ» και συμμετείχε στον απελευθερωτικό αγώνα της Νικαράγουας. Το 1980 εγκαταστάθηκε στην Ευρώπη και συνδέθηκε με την οικολογική οργάνωση Greenpeace. Ταξίδεψε σ όλον τον κόσμο. Του απονεμήθηκαν τα μεγαλύτερα λογοτεχνικά βραβεία.

 

 
Βιβλιογραφία

 

Η σκιά του εαυτού μας Το λυχνάρι του Αλαντίν
Το ημερολόγιο ενός ευαίσθητου killer Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ ένα γλάρο να πετάει
Ένας γέρος που διάβαζε ιστορίες αγάπης Τα χειρότερα παραμύθια των αδελφών Γκριμ
Σημειώσεις εν καιρώ πολέμου Όνομα ταυρομάχου
Ο κόσμος του τέλους του κόσμου Η τρέλα του Πινοτσέτ
Χρονικά του περιθωρίου Hot line Γιακαρέ
Αν δεν έχεις που να κλάψεις Το ημερολόγιο ενός ευαίσθητου killer
Patagonia express  

 

Πηγη: http://www.protoporia.gr/author_info.php/authors_id/914560

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: